O nagrodzie Lwy PR

W branży public relations jest wiele nagród, najczęściej jednak są przyznawane firmom, lub zespołom za konkretny projekt. Polskie Stowarzyszenie Public Relations dotychczas miało Łby PR, które trafiały do osób zasłużonych dla branży za całokształt ich działalności. Lby PR będą od tego roku przyznawane nieregularnie.

Lwy PR to doroczny plebiscyt organizowany przez PSPR. Oceniana będzie tylko praca w ubiegłym 2010 roku. Nie jest istotne jak duży dorobek dana osoba miała na swoim koncie przed 2010 rokiem, czy jak bardzo zabłysła w 2011 roku. Zgłoszone mogą być osoby fizyczne działające w PR w jednym z trzech sektorów gospodarki: sektor publiczny, biznes oraz działalność pozarządowa (NGO). Nominować może każdy – zwycięzcę/zwyciężczynię wybiorą członkowie PSPR. Szczegóły w regulaminie.

Dlaczego trzy sektory? 

Public relations kojarzy się przede wszystkim z biznesem, lub jeszcze gorzej: z polityką. A przecież zarządzanie reputacją i komunikacja dotyczą wszystkich! W dziesiejszych czasach organizacje pozarządowe oprócz rzecznika mają biuro komunikacji, które pilnuje, aby NGO prowadziło dwustronną aktywną, a nie tylko reaktywną komunikację. Podobnie z urzędami, uczelniami i innymi instytucjami publicznymi – nikogo już nie dziwi kampania public relations z ich strony.

Kryteria oceny

Ok, ale do rzeczy – co będzie oceniane? Oczywiście rzetelna praca na rzecz klienta/klientów w 2010 roku (mile widziane rekomendacje, które mogą być dosłane pocztą elektroniczną), dla pełniejszego obrazu warto podać linki do ciekawych publikacji podyktowanych pracą nominowanej osoby. Ważnym punktem w ocenie jury jest nowatorskość stosowanych pomysłów i rozwiązań. I jak zwykle, kiedy mówimy o PSPR: przestrzeganie etyki zawodowej i społecznej.

Do dzieła – macie czas do 14 września, aby docenić PRowca, który Waszym zdaniem na to zasługuje. Formularz zgłoszeniowy znajdziecie tu: http://lwypr.pl/

Stanowisko REPR w sprawie przetargu zorganizowanego przez UM Poznań

Zdanie odrębne w sprawie przetargu zorganizowanego przez UM Poznań

Odpowiedź UM Poznań na pytania REPR

Szczerze mogę przyznać, że w przetargach branży PR nie miałem okazji uczestniczyć, jednak wielokrotnie zajmowałem się (jako każda ze stron procedury) przetargami w branży IT. Powyższa sytuacja wywołała jedynie uśmiech na mojej twarzy, gdyż we wspomnianej IT z dużo bardziej błahych powodów padały przetargi, były zdecydowanie bardziej rygorystycznie traktowanie (ma się zgadzać i koniec) oraz w finale (i po prośbach o uszczegółowienie) nie pozostawiały najmniejszych wątpliwości wśród oferentów.

A Wy jakie macie zdanie?

http://www.proto.pl/…On_Board_tez_walczyl_o_nieetyczny_kontrakt

http://www.proto.pl/…Agencja_przewodniczacego_Rady_ZFPR_w_nieetycznym_przetargu

http://www.proto.pl/…Zarzad_ZFPR_broni_agencji

W skrócie: kodeks dobrych praktyk PR zakłada, że agencja public relations nie może zagwarantować określonej ilości publikacji wygenerowanych dla klienta. Przetarg, w którym wystartowały firmy wymienione w artykule jednak zakładał coś innego. No i mamy zgrzyt.

Z jednej strony agencje bronią się tłumacząc, że oferta przetargowa nie zawierała tego zapisu z briefu. Z drugiej strony władze miasta sugerują, że nie jest to punkt wymagany  (będzie oceniany) / jest to tylko sugestia co do ilości publikacji. Z trzeciej strony środowisko branżowe toczy na forach i pod artykułami poświęconymi w/w tematowi batalie o to, kto ma rację. Transparentność pełną parą, kolorowanie rzeczywistości, a w finale komunikat dla osób postronnych: mamy burdel w branży i nie potrafimy nic z tym zrobić.

Z własnego doświadczenia wiem, że często w umowach przetargowych nie ma zapisów wprost opisujących działania do wykonania. Są za to zapisy mówiące, że wykonawca zgadza się na wykonanie prac zgodnie z załącznikami, jeśli nie zostało to ujęte w ofercie. Czy w tym przypadku tak jest? Nie wiem – niech zainteresowani to określą.

Adam Łaszyn

10. Przeniesienie Kongresu PR z Rzeszowa do Wrocławia.

9. Wprowadzenie podatku VAT na szkolenia.

8. Zakaz emitowania reklam wyborczych i billboardów w kampaniach politycznych

• reklamy pochłaniały często całe fundusze na kampanie przy małej efektywności. Teraz jest szansa na mądrzejszą komunikację i wykorzystanie narzędzi public relations
• kampanii nie wygrywa się spotami reklamowymi, lecz tym co o 19:00/19:30 ukazuje się w Faktach/ Wiadomościach  - niestety, to zapowiada wysyp eventów

7. Social media w natarciu – być może ten punkt powinien być wyżej, jednak SM stają się naszą codziennością i samo pojawienie się kolejnego portalu nie jest wydarzeniem. Ważne, że zmieniło się public relations bo inaczej tam komunikujemy.

• trudno utrzymać miano dobrego specjalisty jeśli nie zna się podstaw z tej sfery,choć wiadomo, że media tradycyjne są wciąż mocne i wiodące w naszej pracy

Adam Łaszyn przedstawił case Chrliego Sheena, który jest idolem 2.0 – antybohaterem, którego podziwiają miliony osób na twitterze czy Facebooku. Przyznał, że ma dość odwyków, czy starając się żyć jak przykładny Amerykanin. Zorganizował więc Tournée po różnych Stanach i opowiada o swoim nowym stylu życia i przebiegu kariery, która doprowadziła do tego, że  zgarniał 2 mln dolarów za każdy kolejny odcinek „Dwóch i pół”. Jego życie wzbudza wielkie zainteresowania, na Twitterze ma ponad 3 500 000 followersów.

6. Wikileaks, czyli 11 września światowej dyplomacji

• Wikileaks to pierwsza inicjatywa o charakterze organizacyjnym o globalnym zasięgu. Mimo krótkiego życia Wikileaks to wielu PR-owców na świecie przeżywało koszmar nagłych kryzysów o niesamowitym wydźwięku. Trzeba pamiętać że im większa organizacja, tym więcej sekretów może się w niej kryć. Siłą Wikileaks jest to, że wylanego mleka nie da się włożyć z pwrotem do butelki i w dobie internetu butelki trzeba trzymać pod rygorystycznym nadzorem

5. Koniec AVE – PR Week zdecydowało się nie akceptować ekwiwalentu reklamowego przy zgłoszeniach w ich konkursie. Decyzja spotkała się z entuzjastycznym przyjęciem ze strony innych organizacji branżowych.

4. Wielkie porażki - przegrana kandydata PiS na prezydenta Warszawy, próba powrotu Piotra Tymochowicza i duża kampania Janusza Palikota za którą nie poszły rezultaty, a jedynie nauczka, że bez zaplecza partyjnego/ideologicznego indywidualne osoby mają małe szanse na sukces

3. Powódź - różne sposoby komunikacji władz lokalnych w obliczu kataklizmu. Wśród władz samorządowych są duże niedostatki w wiedzy o tym jak efektywnie komunikować w kryzysie. Adam Łaszyn zaprezentował przykład dobrej komunikacji z Jasła: Pani Burmistrz była blisko z mieszkańcami, dostarczała im informacje na bieżąco efekt: poszkodowani byli zrozpaczeni, ale spokojni, bo wiedzieli, że Burmistrz się nimi zajmuje i antyprzykład z  jednej z dzielnic Warszawy, gdzie Burmistrz na pytanie dziennikarki dlaczego nie dostarcza informacji mieszkańcom odpowiedział, że przecież jest sztab antykryzysowy, nie będzie wieszał im transparentów, on ma dużo innej roboty. (cytat niezbyt wierny)

• te same działania mogą być komunikowane w zupełnie inny sposób i z totalnie innym efektem

2. Bitwa o OFE – pierwszy raz branża weszła w polemikę z rządem. Zaangażowanie autorytetów miało tu niebagatelne znaczenie. Do bólu merytoryczna dyskusja ministra Rostowskiego z Leszkiem Balcerowiczem to coś czego Polacy wcześniej nie znali.

1. PRZEMIANY JAROSŁAWA KACZYŃSKIEGO – numerem jeden rankingu

• „Zakończmy wojnę polsko-polską” – tymi słowami rozpoczęła się metamorfoza byłego premiera. Zmiana retoryki przyniosła Kaczyńskiego wzrost poparcia do 47%. Być może gdyby kampania potrwała jeszcze dwa tygodnie to  właśnie on zostałby prezydentem.
• Po przegranych wyborach Jarosław Kaczyński przyznał jednak, że  był na lekach uspokajających i nie był sobą. „Zmiękczenie mojego wizerunku nic nie dało”
• REZULTAT: Miliony Polaków po raz kolejny przekonały się, że wizerunek to gra, ułuda i nieprawda. Oszukani wyborcy utwierdzili się w przekonaniu, że PR to tania plastelina, która służy politykom do kupienia ich głosów.

Polecam zapoznanie się z poprzednimi Subiektywnymi przeglądami wydarzeń w branży:

2010: http://www.blog.mediafun.pl/index.php/2010/04/23/adam-laszyn-o-najbardziej-istotnych-wydarzeniach-pr-kongres-pr/

2009: http://mlodypr.wordpress.com/2009/05/16/subiektywny-przeglad-wydarzen-w-public-relations-wg-adama-laszyna/

Z przeglądami Adama Łaszyna można się zgadzać, lub nie, ale wszyscy zgodzą się, że to już tradycja Kongresów i dziwnie byłoby bez tego punktu w programie.

Nagranie z wystąpienia można obejrzeć tutaj. Prezentacja Adama Łaszyna w formacie pdf

Jak widać okres letni nie koniecznie musi oznaczać sezon ogórkowy – tym razem na spotkaniu z social media w roli głównej, zapowiada się sporo merytoryki. Bardzo jestem ciekawa choćby takich wystąpień, jak „Zarządzanie społecznością w social media” Marty Klimowicz, „Social Media w e-commerce”, które przedstawi Dominik Sipowicz, czy prezentacji Patryka Grzeszczuka na temat tego, jak korzystamy z mediów społecznościowych.

Trzecie spotkanie odbędzie się w krakowskim hotelu Park INN – to gwarantuje ciekawy design, ale też (niestety) mocno ogranicza ilość miejsc. Jak informują organizatorzy – tym razem udział w Social Impact mogą zapewnić tylko 150 osobom. Warto więc się zmobilizować i szybko rezerwować miejsca.

Osobiście cieszę się, że konferencja nie pozostaje w Warszawie, a rusza „w Polskę” – i myślę, że ucieszą się z tego też mieszkańcy Krakowa, a w przyszłości być może będą mogli ucieszyć się również mieszkańcy innych miast. Chyba dość już konferencji nastawionych jedynie na stolicę – w końcu tu świat się nie kończy :) Trzymam kciuki za dalszy rozwój Social Impact i ten terytorialny i merytoryczny jak najbardziej też :)

Miło mi też poinformować, że BlogPR.pl objął patronat nad krakowską edycją Social Impact .

Program Social Impact III

Ale organizatorzy pomyśleli także o tych, którzy na Kongres dotrzeć nie mogli. Na specjalnie uruchomionej platformie video można oglądać wybrane wykłady kongresowe.  Aby wziąć udział w wykładach online, co prawda trzeba się zarejestrować, ale są one bezpłatne.

Jak powiedział dr Dariusz Tworzydło, pomysłodawca Kongresów rzeszowskich – Zdecydowaliśmy, że będziemy transmitować Kongres w Internecie w postaci poszczególnych wykładów. Takie rozwiązanie skupi uwagę na konkretnej tematyce, lektorach i seminariach oraz ułatwi zdalne uczestnictwo w konferencji.

Zainteresowanych tematem public relations – szczególnie możliwości wykorzystania internetu w tym temacie, zapraszam też do śledzenia tagu #kongrespr na Blip.pl.

Szczegółowy program na stronie

Dawno, dawno temu gdy byłem małym dzieckiem rodzice, dziadkowie – wszyscy zwracali mi uwagę jak się zachowywać. Że tak nie należy, że tego nie wolno, bo mogę sobie zrobić krzywdę, lub co gorsza – bo „co powiedzą sąsiedzi/znajomi”… Początkowo słuchałem rodziców, później gdy troszkę podrosłem buntowałem się, bo niby co sąsiadów obchodzi jak ja wyglądam lub co robię.
Lata mijały, w międzyczasie w Polsce nastąpiły zmiany ustrojowe, na nasz rynek weszły nowe firmy zachodnie, a wraz z nimi wkroczyły nowe zawody. Jednym z nich był nikomu jeszcze wtedy nieznany Public Relations.
Z czasem jak każdy inny zawód – i on stawał się coraz bardziej powszechny, pojawiało się coraz więcej ofert pracy z nim związanych, a w pewnym momencie pokonana została granica popularności, co sprawiło, że coraz więcej uczelni zaczęło wprowadzać kierunki związane z PR do swojej oferty. Liczne studia podyplomowe, kursy, szkolenia, publikacje, a nawet książki typu „PR dla opornych”. Informacje o wysokich zarobkach PRowców w zestawieniu z licznymi i powszechnie dostępnymi źródłami wiedzy sprawiły, że na naszym rynku pojawiło się masę specjalistów i agencji. Niektórzy z nich w walce o klienta zbyt dosłownie potraktowali usłyszane w trakcie studiów słowa „wszystko co robisz wpływa na Twój wizerunek”. Czas ten nałożył się na dynamiczny rozwój Internetu jako świetnego i taniego narzędzia do PR. Pojawiły się coraz bardziej interesujące formy działań i nagle okazało się, ze wszyscy znają się na PR. Nawet dzieci w szkole dbają już o swój wizerunek, a wszystko co dzieję się wokół nazywane jest PRem.
Reklama, propaganda, kłamstwo, podszywanie się pod innych, wszelkie działania polityków – wszystko to w ostatnim czasie było określane jako działania czy narzędzia PR.
Co się dzieje, gdy to co było nam powtarzane na licznych kursach staje się rzeczywistością? Gdy powszechnie stosowana jest prawda, że „wszystko co robisz to PR”? Branża PR jednoczy się by pokazać, że jednak nie wszystko co wpływa na wizerunek to PR, że niektóre działania są nieetyczne, a są nawet takie, z których trzeba się spowiadać. Czyżby wykładowcy się mylili? A może w międzyczasie zmieniło się postrzeganie tego co na wizerunek może, a co nie może wpływać?
Oczywiście – niektóre działania nie są fair, czasem wręcz mają znamiona przestępstwa, ale także wpływają na wizerunek. Tak więc chyba również są działaniami PRowskimi – jasne, zgadzam się – nieetycznymi, ale jednak PRowskimi. I chyba ani Rada Etyki, ani liczne pisma, petycje, czy nawet demostracje z najpiękniejszymi nawet transparentami tego nie zmienią…

Pozostaje nam więc chyba pogodzić się z tym, że są ludzie/firmy, którzy są „specjalistami” i „uprawiają PR” w rzeczywistości niewiele na ten temat wiedząc, lub świadomie wchodząc na granicę przyzwoitości, a czasem wręcz prawa. I chyba albo wytkniemy błędy konkretnym osobom by zmieniły swoje działania lub zaprzestały działalności, albo siedźmy cicho i nie narzekajmy. Bo chyba ogólne oburzenie i narzekanie bez podjęcia KONKRETNYCH działań nic nie da.

Ja jednak chciałem temat ugryźć od innej strony. Regularnie przypatruję się spotkaniom, konferencjom, zjazdom oraz prasie i blogom branżowym – wnioski same się nasuwają. Dla mnie jest za dużo public relations w public relations. Wszystkie te konferencje, to gadanie w koło tego, co już wielokrotnie było powiedziane. Wyciąganie problemów, z którymi branża sobie musi radzić – jakby nie można było tego załatwić bez komunikatów prasowych.

Inne grupy zawodowe zdecydowanie lepiej sobie z tym radzą. Czy jest to kwestia stażu? Public Relations to bardzo młoda dziedzina, ale skoro zajmuje się poprawianiem wizerunku, to chyba czas najwyższy, żeby pomyślała o swoim. Obecny kierunek chyba nie jest najlepszy. Społeczeństwo widzi to o czym Rada Etyki Public Relations pisze, że tak być nie powinno. A jak już różnego rodzaju związki i rady biorą się do pracy, to efekt jest przeciwny do zamierzonego.

Analizując punkty z początku wpisu: ukrywanie tożsamości i intencji nadawcy, kłamstwo i manipulacja, szkalowanie konkurentów i klientów – mocne słowa, ale i równie ostre działania na rynku. Przypatrywał się jednak ktoś działaniu innych ludzi? Prawnicy, politycy, finansiści – czasem też rozmijają się z prawdą, przedstawiają fakty i argumenty korzystne dla siebie (pomijają mniej korzystne), atakują konkurencję. Reklama to też wywieranie wpływu różnymi metodami. Czy sami o sobie mówią, że muszą wytępić kłamców, krętaczy i manipulatorów? Nie! Robią to, co umieją najlepiej. Ja nie widzę w ich pracy nic złego, ani zdrożnego.

Kiedyś chciałbym poczytać albo usłyszeć o tym, jak branża PR chwali się swoimi osiągnięciami. Tym w jaki sposób i poprzez jakie działania zrobiła coś dobrego, gdzie pojawili się specjaliści i co dzięki nim ktoś osiągnął. Chyba nie warto mówić non stop o złych stronach działalności – one zawsze będą, a wizerunek psują skutecznie. Biznes uczy się na błędach i wyciąga z nich właściwe wnioski. Czy w tym przypadku będzie tak samo? Mam nadzieję, że tak. Inaczej czeka tą grupę zawodową opinia, z którą nie może sobie poradzić Handel – tutaj wizerunek popsuli natrętni telemarketerzy i domokrążcy. Powodzenia.

update 22.05. – Ania Miotk napisała też o tym…

Święta wielkanocne nie są tak eksploatowane – pomysły na ciekawe wykorzystanie jajka, kurczaka, czy baranka spotykamy zdecydowanie rzadziej, ale może właśnie dlatego są one ciekawsze i – co tu dużo ukrywać – cenniejsze.

Przeszukując sieć w poszukiwaniu ciekawych rozwiązań i pomysłów PRowych na „ugryzienie” Wielkanocy, znalazłam naprawdę niewiele.

1. I otrzymasz… odpust zupełny

Chcesz, aby grzechy zostały Ci odpuszczone? Wpisz je do małego okienka na stronie, a otrzymasz pokutę, ktorej wypełnienie da odpust zupełny. Na taki pomysł wpadła agencja S4, tworząc specjalnie dedykowaną stronę „Odpust zupełny”.

Pomysł z humorem, a do tego idealnie wpasowujący się w konwencję tych świąt. Do tego zadania pokutne również potraktowano z przymrużeniem oka, osadzając je w rzeczywistości agencyjnej. Przykładowe z nich:
„Umieść w prezentacji dla klienta swoje zdjęcie z kurczakiem na tle zachodzącego słońca. Podczas prezentacji zrugaj swojego kurczaka za słaby żart.”
„Zostaw kurczaka sekretarkom, prosząc o zaopiekowanie się nim. Powiedz, że nie możesz dać mu tyle miłości, na ile zasługuje.”
„Przynieś do pracy kurze jajko i biegaj z nim po biurze, krzycząc, że zostałeś tatą. Po 10 minutach pozwól jajku się rozbić, po czym zamknij się w sobie na tydzień.”

Ale nie zdradzę za jakie grzechy to była pokuta – sprawdźcie sami!

2. Pisanka przemówi ludzkim głosem

Całkiem przyjemną i nietypową formę złożenia życzeń swoim klientom oraz wszystkim użytkownikom internetu wymyślił zespół IVO Softwere, producent znanej Ivony – sentyzatora mowy.   Jak na producenta głosowych rozwiązań przystało - firma składa życzenia wyręczając się mówiącymi pisankami.

I nie tylko sama składa życzenia w ten sposób – daje też możliwość przygotowania indywidualnych „głosowych kartek” dla rodziny, przyjaciół i znajomych. Dla mnie PRowo zagranie na pięć z plusem! Myślę, że taka mówiąca pisanka będzie miłą odmianą wśród innych życzeń. Jednocześnie firma zyskuje udostępniając swoje produkty [głosy] szerokiej publiczności i pokazuje, że jej kreatywność nie spoczywa na laurach.

3. Pałac Kultury prosto z jajka

Właściwie zastanawiałam się czy pisać o tym rozwiązaniu,  ale zdecydowałam, że napiszę jednak. Mimo, że można je jeszcze na wiele sposobów udoskonalić – jest chyba dość ciekawe PRowo. I to nawet nie ze względu na sam mechanizm, a ze wzglęu na instytucję, która to proponuje…

O czym mowa? O kartkach wielkanocnych, udostępnionych w sieci przez Urząd Miasta st. Warszawy. Kartki nawet oryginalne, bo nawiązujące tematycznie do stolicy – na jednej z nich ze skorupki jajka wyłania się Kolumna Zygmunta, na drugiej – Pałac Kultury i Nauki, czyli nic dodać nic ująć – dwa symbole Warszawy.

Kartki można uzupełnić o osobistą treść życzeń wielkanocnych i wysłać na adres mailowy bliskich. Dla mnie jest to pomysł o tyle ciekawy, o ile zaproponowany własnie przez urząd miasta. Tutaj stołeczny ratusz pokazał, że nawet święta można wykorzystać do promocji miasta.

To kilka znalezionych przeze mnie w sieci przykładów na interesujące PRowe „ogranie” Wielkanocy. Mam wrażenie, że większość działów public relations albo nie miało czasu, albo pomysłu na te święta? Macie inne wrażenie? Znacie jakieś ciekawe pomysły innych agencji lub firm? Napiszcie, chętnie zobaczę :)

Czym są PRotony?

PRotony to nagrody przyznawane co roku profesjonalistom w dziedzinie komunikacji, którzy odznaczają się nieprzeciętnym myśleniem, innowacyjnością i talentem. Głównym celem konkursu jest wyróżnianie specjalistów wyznaczających standardy w branży PR i przyczyniających się do sukcesu firm, w których pracują.
Zgłoszonych do konkursu kandydatów oceniają członkowie Akademii Ekspertów PR, którą tworzą uznani specjaliści działający od wielu lat w branży PR. Przebieg głosowania będzie jawny ? jego wyniki oraz decyzje poszczególnych członków AEPR zostaną w całości opublikowane na stronie konkursu PRotony.